Historia miasta Mińsk w pigułce

Historia Mińska sięga ponad sześciuset lat. Prześledźmy razem kilka ważnych punktów na historycznej mapie naszej miejscowości.

W 1421 roku Mińsk otrzymał prawa miejskie, które zostały nadane przez księcia Janusza I Starszego. Pierwszym właścicielem miasta był Jan z Gościeńczyc, a kolejnymi według zapisów historycznych byli Doria Dernałowiczowie (od 1870 roku).

XV i XVI wiek dla miasta to czas rozwoju. W tym samym czasie powstała sąsiednia miejscowość czyli Sendomierz. Wiek XVII i XVIII to jeden z gorszych okresów dla Mińska ze względu na potop szwedzki, który niósł zniszczenia w całym kraju oraz agraryzację. W XIX wieku, aż do II wojny światowej w mieście zamieszkiwała bardzo duża społeczność żydowska. Pamięć ofiar hitlerowców zachowano poprzez istniejący tutejszy cmentarz żydowski, upamiętniający kamień w Treblince oraz tablice.

Od 1816 roku Mińsk był siedzibą powiatu i stolicą obwodu stanisławowskiego (z przerwą między 1975 – 1999). Miasto oraz okolice ze względu na położenie w okolicach stolicy było miejscem licznych potyczek w czasach powstania listopadowego oraz powstania styczniowego. W 1920 roku w czasie wojny polsko – bolszewickiej Mińsk został zajęty przez Armię Czerwoną. Również w tym samym roku miasto zostało wyzwolone spod władzy wroga dzięki oddziałom pułkownika Stanisława Wrzalińskiego. Mniej więcej w tym czasie w mieście goszczono historyczne wybitności: Józefa Piłsudskiego, Józefa Hallera i Charlesa de Gaulle’a. W przeszłości w mieście przebywały takie siły zbrojne jak: 7 Pułk Ułanów Lubelskich, Armia Krajowa i Gwardia Ludowa.

Przez pewien czas miasto było gettem, które zostało utworzone przez Niemców w 1940 roku. W 1942 roku mieszkańcy miasta zostali wywiezieni i wymordowani w niemieckim obozie zagłady w Treblince. Historia podaje, że około tysiąc osób zostało zabitych w miejscu dzisiejszego Starego Rynku.
Na przestrzeni lat miasto powiększało się i malało na skutek działań wroga. W 1984 roku do miasta przyłączono takie miejscowości jak Kędzierak i Anielinę.